Ayvacık´dan Tarih Çıktı

Alçak bir sırtın yamacı boyunca sıralanan 17 adet dolmenin andezit taşından yapılmış olduğu ifade edilen dolmenlerin bu güne kadar saptanamamış olmasının başlıca nedeninin bulunduğu Dedeüstü Tepesi´nin yamaçlarındaki sık kızılçam ağaçları ile tepenin kuzeyindeki Çeşme Deresi´ne doğru bodur çalılıkların bölgeyi bir örtü halinde kaplaması olduğu düşünülüyor. Yapılan çalışma ile ilgili açıklamalarda bulunan Arkeolog Fuat Durmuş, buldukları 17 dolmenden sadece 4 tanesinin ayakta kaldığını belirterek, ?Adeta belli bir dizin içerisinde sıralanan dolmenlerden ayakta kalmış dört tanesi dışında diğer dolmenler tahrip olmuş. Bunlarda kapak taşları ya da yan dilim taşları çokta uzak olmamak üzere çevreye dağılmış halde bulundular. Dolmenlerin taşları genellikle bulundukları alanın işlenmemiş kaba yontu taşlarıyla yapılmış; ancak dolmen taşı olarak kullanılmamış fakat işlenmiş olduğu rahatlıkla fark edilen blok bir taş ile yalnızca bir dolmende rastlanılan çeşitli girinti ve oyuntular bölge dolmenleri içerisinde ayrı bir öneme sahip ilginç bulgular olduğu düşünülmekte. Ayakta kalan dolmenlerin hemen hepsinde batıya bakan kısa yan cephelerindeki taşların tespit edilememiş olması, dolmenlerde ortak bir yönelim istikameti olduğu sorusunu düşündürüyor. Dolmenlerin ortalama 250x150x120cm ile 180x140x120cm. aralığında değişen boyutlara ve 110 cm ile 70 cm arasında değişen giriş yüksekliklerine sahip olduklarını belirlemiş durumdalar. Troas Bölgesi dolmenlerinin 5-14 cm. arasında değişen taş çaplarıyla ülkemizdeki ender megalitik anıtlar arasında yerini alacağı düşünülmekte? dedi.

BÜYÜKHUSUN ÖNEMLİ BİR KÜLTÜR MERKEZİ HALİNE GELECEK

Büyükhusun Dolmenleri´nin yan dilim taşlarının genellikle bir veya birkaç taştan oluşturulmuş olduğunu da beliren Arkeolog Fuat Durmuş, ?Dolmenlerin kısa yüzlerinde ise tek bir blok taş kullanılmış ve yan taşlarla arasında kalan küçük boşluklar ise çeşitli moloz taşlarla kapatılmış. Üst kısımları yekpare bir taşla örtülü dolmenler, daha sonra irili ufaklı moloz taşlarla bir öbek halinde kapatılmışlar. Bu örtü sistemine ait moloz taşlar, dolmenler çevresinde ortalama 250cm. çapındaki bir alana yayılmışlar. Batı-doğu ve kuzeybatı-güneydoğu yönüne odaklı Büyükhusun Dolmenlerinde podyumlu ya da dromoslu örnekler bulunsa da Trakya Dolmenleri kadar anıtsal ve ruh deliği diye tabir edilen öğelere sahip değiller. Büyükhusun Dolmenleri´nin tarihlemesini yapabilecek bilimsel bir kazının henüz olmaması bölge dolmenlerinin tarihleri konusunda biraz daha beklememizi gerektirecek. Fakat dolmenlerin bulunduğu arazide kalsedon, çakmaktaşı, silex gibi Orta Paleolitik ve Neolitik Dönem taş aletleri bölgedeki önemli bir başka buluntu grubunu oluşturmakta. Edirne Müzesi tarafından 1983 yılında kazısı yapılan Edirne, Lalapaşa İlçesi, Hacılar Dolmeni´nde ortaya çıkartılan kaplardan biri Troia VIIb2 tabakasındakiler gibi büyük yumurcuklu olmak üzere, Son Tunç Çağı- İlk Demir Çağı geçiş dönemine tarihlenmekte. Yine Arpalık Dolmeni kazılarında rastlanılan ve Troia kazıları dolayısıyla yakından tanınan kapların ele geçmiş olması, Büyükhusun dolmenlerini hem Trakya hem de Anadolu´nun bu anıtsal yapıları içerisinde ayrı bir yere taşır. Çünkü uzun yıllardır bilinen Trakya dolmenlerine son yıllarda eklenen Doğu ve Güneydoğu Anadolu dolmenleri arasındaki boşluğu dolduracak ya da iki bölge arasındaki kültürel köprüyü oluşturacak olan veriler Büyükhusun dolmenlerinde de aranmalı. Yine Yunan adalarındaki ve Balkanlar´daki dolmenlerin de Büyükhusun dolmenleriyle tipolojik karşılaştırılmaları büyük önem taşımaktadır. Aynı zamanda Troas Bölgesi´nin önemli turizm merkezlerinden olan Behramkale-Assos Antik Kenti için de alternatif bir gezi güzergâhı olacak olan Büyükhusun Dolmenleri bölgenin ileride önemli bir kültür merkezi haline geleceğini gösteriyor" dedi.